Saturday, November 29, 2008

"Μεθαύριο" στου Ψυρρή με τις Τσιριτσάντσουλες

ΟΙ ΤΣΙΡΙΤΣΑΝΤΣΟΥΛΕΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΟΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ "ΜΕΘΑΥΡΙΟ". ΓΙΑ ΜΙΚΡΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΥΣ! ΜΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΓΙΑ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΗΛΙΚΙΑ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΞΕΧΑΣΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΕΣΑ ΤΟΥΣ!

(Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΒΑΣΙΣΜΕΝΗ ΣΤΟ ΟΛΛΑΝΔΙΚΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ROEL ADAM)

ΠΑΙΖΟΥΝ:

Η ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, Η ΕΡΜΙΟΝΗ ΔΟΒΑ, Η ΣΑΣΑ ΠΑΠΑΛΑΜΠΡΟΥ ΚΑΙ Ο ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΦΙΛΟΣ.

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ/ΔΙΑΣΚΕΥΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ - ILJA SLOEP
ΜΟΥΣΙΚΗ - ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΡΑΚΗΣ
ΚΟΥΣΤΟΥΜΙΑ - ΜΑΡΙΑ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΥ
ΣΚΗΝΙΚΑ - ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΤΑΡΑΓΚΑΣ

Έναρξη:
Σάββατο, 6 Δεκεμβρίου 2008 στις 2:00 μ.μ.
Λήξη:
Κυριακή, 7 Δεκεμβρίου 2008 στις 2:00 μ.μ.
Τοποθεσία:
ΚΩΜΑΣΤΕΣ
Οδός:
ΠΑΛΑΜΗΔΟΥ 3, 3ος ΟΡΟΦΟΣ, ΨΥΡΡΗ
Στοιχεία επικοινωνίας
Τηλέφωνο:
2103234012


http://www.tsiritsantsoules.gr/

Tuesday, November 25, 2008

Μυστικό e-νεκροταφείο

26 επιγράμματα του συμπατριώτη μας ποιητή και αγιογράφου,Ζαχαρία Στουφή

























για ανοιχτά μυαλά και γερά στομάχια...Εντελώς ακατάλληλα για ανηλίκους κάθε ηλικίας

Μουσική: Διονύσης Μπουκουβάλας, Λευτέρης Παπαδημητρίου
Σχέδια στις ταφόπλακες: Βασιλική Γεροκώστα

Friday, November 21, 2008

Μη χάσετε απόψε στις 8.30 τον Ιάκωβο Κονιτόπουλο στο Γ' πρόγραμμα


Σήμερα Παρασκευή 21 Νοεμβρίου 2008 και ώρα 20:30 το Γ΄ Πρόγραμμα της Ε.ΡΑ, θα μεταδώσει σε απευθείας μετάδοση σε εθνικό δίκτυο και μέσω της E.B.U. σε πανευρωπαϊκό, το έργο του διακεκριμμένου συμπατριώτη μας συνθέτη Ιάκωβου Κονιτόπουλου «Άδουσιν Οδύνην» για Μέτζο Σοπράνο και ορχήστρα, πάνω σε ένα στίχο της Ζωής Καρέλλη και το κεφάλαιο 5 της Αποκάλυψης του Ιωάννη.


Σολίστ; Μαργαρίτα Συγγενιώτου, Μέτζο Σοπράνο,

Χρήστος Ζερμπίνος, Ακορντεόν.

Την Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής, διευθύνει ο Μιχάλης Χριστοδουλίδης

Περισσότερα για τον Ιάκωβο Κονιτόπουλο εδώ

Wednesday, November 19, 2008

Ο ταριχευτής-ψυχιάτρος


Λεωνίδας Βασιλειάδης
Ο ταριχευτής-ψυχιάτρος
και οι φονικές νότες

ISBΝ: 978-960-98578-0-2, διάστ. 21Χ13,5 σελ. 128, τιμή 10,50 €

Ο Ταριχευτής-Ψυχίατρος (που έχει και συνεργούς) είναι ο κακός. Ο Γλάρος-Μαέστρος (που ηττάται συνεχώς αλλά δεν εγκαταλείπει) είναι ο καλός. Ο Λεμόνι και η Νιβέα (που αν καταφέρουν να θυμηθούν μπορεί να είναι και σύζυγοι), ο Μιλό και ο Ζάιον (που αν καταφέρουν και τα θυμηθούν μπορεί να είναι τα παιδιά τους) είναι τα υποψήφια θύματα ενός εγκληματικού σχεδίου παράδοξων ταριχεύσεων με την κωδική ονομασία «θάνατος». Όλοι αυτοί και κάποιοι άλλοι μπλέκονται σε μια απίστευτη περιπέτεια ζωής και θανάτου, σαν αυτές που προβάλλονται καθημερινά στην τηλεόραση ή παίζονται στον κινηματογράφο ή διαδραματίζονται στα καρέ των κόμικς μαζικής κατανάλωσης. Ποιοι και πόσοι θα καταφέρουν άραγε να επιβιώσουν και πιο θα είναι το αντίτιμο;
Πρόκειται για μια ιστορία δράσης πολλών τραγελαφικών συγκινήσεων, με μετασχηματιζόμενους –transformers– ήρωες, που εκτυλίσσεται σε μια μεταλλαγμένη –σαν μετά από την ημερομηνία λήξης ανοιγμένη κονσέρβα– Θεσσαλονίκη, με επίκεντρο την παραλία.
Αυτό το εξωφρενικά τρυπαρισμένο και σουρρεαλιστικών προδιαγραφών μαύρο αφήγημα, δεν γράφτηκε για να διεκδικήσει συγγραφικές δάφνες ούτε για να συνομιλήσει με τα επιτεύγματα της παγκόσμιας λογοτεχνικής κληρονομιάς. Γράφτηκε με τίμιο χέρι και με την ταπεινή πρόθεση να προκαλέσει τη συμπάθεια και την συγκίνηση όποιου το διαβάσει.
Οι εκδόσεις «Φαρφουλάς» έχουν την χαρά και την τιμή να σας παρουσιάσουν ένα ακόμα “ιδιαίτερο” βιβλίο!

Ο Λεωνίδας Βασιλειάδης γεννήθηκε το 1963 στη Θεσσαλονίκη όπου ζει και εργάζεται ως βιβλιοθηκονόμος. Μάλλον συμπαθεί τους ανθρώπους, αλλά –κυρίως– λατρεύει τις νεκρές φύσεις και συγκινείται με μουσική που εξελίσσεται μεταξύ των 5 και 250 Hertz. Περπάτησε, έκανε το πρώτο του τσιγάρο, αγάπησε, έπαιξε και έχασε και προσπαθεί να ξανακερδίσει στην παραλία της Θεσσαλονίκης, η οποία του ενέπνευσε τη δράση του αφηγήματος.


Παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει την Τετάρτη 17 Δεκεμβρίου, στις 7.00 μ.μ., στο καφέ Ζώγια, Κομνηνών 18, στη Θεσσαλονίκη.


http://farfoulas.blogspot.com/

Sunday, November 16, 2008

Ο παράδεισος δεν είναι χαμένος, βρίσκεται μέσα μας


Η συνέντευξη του Μπάμπη Πυλαρινού στην Ελευθεροτυπία

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΒΙΔΑΛΗ

Μια έκθεση αφιερωμένη στη «Γιορτή», που ευωδιάζει εξοχή και θάλασσα, απεικονίζοντας τις τέσσερις εποχές, τον κύκλο της ζωής. Στους πίνακές της συνυπάρχουν η μοναξιά, η προσμονή, η συντροφικότητα, ο χορός, νυχτερινές βόλτες, το ψάρεμα, η μουσική, η βόλτα.


«Μπορώ και σήμερα να βιώνω κάποια πράγματα, όπως να κυκλοφορώ με ποδήλατο, να κάνω βόλτα στο δάσος», λέει ο Μπ. Πυλαρινός νοσταλγώντας το ταλαιπωρημένο από την τουριστική κατανάλωση νησί του
Ποδηλάτες κινούμενοι σε γη και ουρανό, αερόστατα και πλοιάρια... φρουτένια, κυπαρίσσια που φλερτάρουν μεταξύ τους, χαρταετοί, το πανηγύρι του άγιου Λύπιου, κτίρια της πόλης να λικνίζονται από τον άνεμο.

Ο Μπάμπης Πυλαρινός με παραμυθένιο και ποιητικό τρόπο ζωγραφίζει βιώματά του κυρίως από το νησί του, τη Ζάκυνθο. Πενήντα έξι έργα του με ακρυλικό σε καμβά εκτίθενται στο βιβλιοπωλείο των εκδόσεων «Περίπλους» δίνοντας μια πρωτόφαντη εικόνα σε τοίχους και ράφια (ο κατάλογος συνοδεύεται από ένα μικρό παραμύθι του Πλάτωνα Μαλλιάγκα εμπνευσμένο από το θέμα της Γιορτής).

Ζωγράφος και αγιογράφος που ζει στην Αθήνα, αποπνέει μια γαλήνη και πραότητα όπως και τα έργα του. «Τα περισσότερα είναι βιωματικά κι έχουν να κάνουν με την αίσθηση της γιορτής. Ενα πάρτι, ένα ταξίδι, ένας χορός στη θάλασσα, μια βόλτα στο δάσος, το κρασί, η παρέα. Γιορτή είναι και να μπορείς να μεταμορφώνεις τις δυσκολίες της ζωής σε ευκαιρίες, να καταλάβεις ποιες είναι οι αληθινές βαθιές επιθυμίες σου, να γνωρίσεις και να αποδεχθείς τον άλλον... Κάθε στιγμή είναι δώρο που σου χαρίζεται».

Σ' αυτή την ενότητα βγαίνει μια νοσταλγία για το γενέθλιο νησί;

«Υπάρχει μια νοσταλγία για το ταλαιπωρημένο από την τουριστική κατανάλωση νησί, για ένα χαμένο παράδεισο που έζησα. Μπορώ και σήμερα να βιώνω κάποια πράγματα όπως να κυκλοφορώ με ποδήλατο, να κάνω βόλτες στο δάσος. Ο παράδεισος που περιγράφω υπάρχει παντού αν θέλεις να τον βρεις. Μπορεί να ζεις στον πιο εξωτικό τόπο και να μην είναι παράδεισος, αλλά μπορεί να ζεις στην πιο υποβαθμισμένη περιοχή της Αθήνας και ν' ανακαλύπτεις κομμάτια που να σου δίνουν την αίσθηση του παραδείσου. Ο παράδεισος είναι εσωτερικό γεγονός, όχι εξωτερικό. Πολλές φορές γκρινιάζουμε για την άθλια πόλη που ζούμε, αλλά είναι μια υπεκφυγή για την ανικανότητά μας να τον ανακαλύψουμε».

Κι η έντονη πολυχρωμία;

«Στηρίζεται σε μια άποψη φωτεινή και αισιόδοξη. Ξεκίνησα να κάνω έργα φωτεινά, ανοιχτόχρωμα, κυρίως από την αγιογραφία. Για μένα η εκκλησία είναι ένα τόπος χαράς και όχι θλίψης και βαριάς ατμόσφαιρας. Πρόσφατα στην αγιογράφηση ναού στην Ηπειρο κοντά στα σύνορα, μαζί με τις εικόνες των αγίων, ζωγράφισα σε κάποιο χώρο του ναού περιστατικά από τη ζωή των κατοίκων της ενορίας. Δηλαδή ζωγράφισα ένα μετανάστη στη Γερμανία αφού το μέρος εκεί έχει πολλούς μετανάστες, ένα φαντάρο στη σκοπιά μια και βρισκόμαστε στα σύνορα, ένα τσοπάνη με τα πρόβατά του, κ.λπ. Αυτό κάνει την εκκλησία χώρο προσωπικό και γλυκαίνει τον πόνο των πιστών. Την άποψη αυτή κομίζουν και τα ζωγραφικά μου έργα. Δηλαδή, η ζωή είναι στα χέρια μας και εμείς θα επιλέξουμε ποια ζωή θα ζήσουμε. Αν θα ζήσουμε σ' έναν παράδεισο ή σε μια κόλαση».

Η ζωή είναι «δώρο», που πρέπει να χαιρόμαστε;

«Αντιμετωπίζω κάθε τι σαν δώρο και όχι σαν κεκτημένο δικαίωμα. Παρότι πιστεύω ότι κάθε άνθρωπος είναι υπεύθυνος για τη ζωή που θα ζήσει, αισθάνομαι ότι κάθε τι που έχει δεν είναι δεδομένο. Ενας τρόπος να χάσεις κάτι είναι να το θεωρήσεις δεδομένο».

Μήπως ηχεί ουτοπική και ειδυλλιακή η αίσθηση της γιορτής όταν οι καημοί και τα βάσανα στον κόσμο δεν έχουν τελειωμό;

«Η ζωή είναι γεμάτη πίκρες, πόνο και αξεπέραστα προβλήματα. Σ' όλες όμως τις δυσκολίες έχει σημασία πώς τις αντιμετωπίζεις, πώς μπορείς να προχωρήσεις πιο βαθιά. Αυτό που περιγράφω στα έργα μου δεν είναι μια χαζοχαρούμενη βιωτή, αλλά ένας τρόπος ν' αντιμετωπίζεις τα πράγματα».

Στα έργα σας υπάρχουν συχνά μουσικοί εν δράσει. Η μουσική έχει μια θεραπευτική επίδραση;

«Θα ήθελα να είμαι μουσικός. Η μουσική είναι βασικό συστατικό μιας γιορτής και μιας υγιούς εξωστρέφειας. Γι' αυτό έχει βασικό ρόλο στα έργα μου».

Τι άλλο θεραπεύει την καρδιά και την ψυχή του ανθρώπου;

«Είναι η κοινωνία, η ουσιαστική σχέση με τον άλλο. Κι αυτό υπάρχει στην ενότητα αυτή. Ο μόνος τρόπος ν' αντιμετωπίσεις τον εαυτό σου είναι να συναντηθείς με τον άλλον και όχι να αυτοαπασχολείσαι».

* Διάρκεια ώς 15 Νοεμβρίου (Ζαΐμη 31, κοντά στο Αρχαιολογικό Μουσείο, τηλ.210-3307001-4). *


ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 07/11/2008