Wednesday, December 19, 2007

Τώρα στη Ζάκυνθο γιορτάζουμε και τις καταστροφές...

Επειδή στο νησί μας τα τελευταία χρόνια συμβαίνουν μόνο δυσάρεστα αποφασίσαμε να γιορτάζουμε και τις καταστροφές. Μετά την συμπλήρωση των 50 χρόνων από τη σεισμοπυρκαγιά του 53 που γιορτάσαμε πανηγυρικά πριν 4 χρόνια, τώρα θα τιμήσουμε και τα δύο χρόνια από την πυρκαγιά που κυριολεκτικά δεν άφησε κολυμπηθρόξυλο στην εκκλησία της Αγίας Μαύρας στο Μαχαιράδο. (Υπάρχει η σκέψη του χρόνου να διοργανωθεί πανηγύρι για τον εοτρασμό της 1ης επετείου από την απόπειρα εμπρησμού του Δημαρχείου μας με αναπαράσταση του συμβάντος ενώ στον περίβολο θα πουλιούνται φητούρες, μαντολάτα και παστέλια.)
Τη Παρασκευή λοιπόν 21 Δεκεμβρίου στις 8,30 το βράδυ στην αίθουσα εκδηλώσεων του Γυμνασίου Μαχαιράδου θα δοθεί συναυλία του κουαρτέτου εγχόρδων “ Melisma a quarto” σε έργα T. Albignoni, W. A. Mozart, A. Vivaldi, J.S. Bach, Κ. Σαμψαρέλου με τον τίτλο :
« adagio »
νύκτα ελπίδας για την Αγία Μαύρα

Η εκδήλωση είναι μια πρωτοβουλία κατοίκων της Ζακύνθου και του φωνητικού συνόλου NOEL, που υλοποιείται με τη στήριξη τοπικών επιχειρήσεων και φορέων.

Saturday, December 15, 2007

Οι Trioism στη Ζάκυνθο για 2 εμφανίσεις


Έρχονται στην Ελλάδα για να παρουσιάσουν τον πρώτο δίσκο τους, ηχογραφημένο στο Άμστερνταμ.

Ο πιανίστας Σπύρος Μάνεσης και ο κοντραμπασίστας Πέτρος Κλαμπάνης συμπράττουν με τον Πορτογάλο ντράμερ Rui Ramos Pereira και ως TRIOISM, δημιουργούν ηχητικές εικόνες, που έχουν ως αφετηρία την τζαζ. Μέσω του ομαδικού αυτοσχεδιασμού το γκρουπ προσεγγίζει έναν προσωπικό ήχο γεμάτο άλλοτε με λυρισμό και μελωδικότητα και άλλοτε ένταση και ρυθμικές κορυφώσεις.
Το ρεπερτόριο του γκρουπ περιλαμβάνει original συνθέσεις, γνωστά θέματα της τζαζ, καθώς επίσης και διασκευές θεμάτων της Λένας Πλάτωνος, του Μάνου Χατζιδάκι και του Alexander Scriabin.
Ο δίσκος τους κυκλοφορεί από την ΑΝΚH, ενώ ζωντανά θα εμφανιστούν στα ακόλουθα μέρη:


18 Δεκέμβρη Ξυλουργείο Μύλος Θεσσαλονίκη
20 Δεκέμβρη Ντίλι ντίλι Ξάνθη
21 Δεκέμβρη Jazz rock cafe Καβάλα
23 Δεκέμβρη Marabou jazz & blues bar Βόλος
26 Δεκέμβρη Jazz Upstairs BarGuruBar Αθήνα
28 Δεκέμβρη Intro Art cafe Ξυλόκαστρο
29 Δεκέμβρη Πνευματικό Κέντρο Ζακύνθου Ζάκυνθος
30 Δεκέμβρη Πορτοκάλι Ζάκυνθος
18 Γενάρη C C Vila Flor Guimaraes (Portugal)
23 Γενάρη Hot Club Lisboa
25 Γενάρη Ondajazz Lisboa
26 Γενάρη Fabrica da Prata Lisboa

Wednesday, November 28, 2007

Emotion Pictures


Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η

Το Σωματείο Ατόμων με Αναπηρίες Ν. Ζακύνθου ΄΄ΟΙ ΠΟΠΟΛΑΡΟΙ΄΄ και η Κινηματογραφική Λέσχη Ζακύνθου με αφορμή την 3η Δεκεμβρίου 2007 ως Εθνική ημέρα των Ατόμων με Αναπηρία,
σας προσκαλούν το Σάββατο 1η και την Κυριακή 2 Δεκεμβρίου 2007
και ώρες 19:00 – 21:00 στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του Μουσικού Γυμνασίου Ζακύνθου, για την προβολή ταινιών από το 1ο Διεθνές Φεστιβάλ
΄΄ EMOTION PICTURES ΄΄ με θέμα « Ντοκιμαντέρ & Αναπηρία ».

Είσοδος ελεύθερη

Με εκτίμηση

Ο Πρόεδρος του Σωματείου Κοντόσταυλος Δημήτρης

Η Πρόεδρος της Κ.Λ.Ζ. Αγγελική Πέττα

Saturday, November 24, 2007

Και εργαστήρι ζωγραφικής στο Μουσείο Ξενόπουλου




Αν δεν υπήρχε η δραστήρια ομάδα "Φωτόγραμμα" και οι εκδηλώσεις της ,κανείς δεν θα ήξερε που βρίσκεται αυτό το μουσείο που για ανεξήγητους λόγους ουδέποτε λειτούργησε. Μια μικρή αίθουσα στο ισόγειο που παραχωρήθηκε στην Ομάδα Αναζήτησης & Δημιουργίας Φωτογραφικής Μνήμης ,όπως αυτοπροσδιορίζονται, ήταν αρκετή για να ξετυλιχτεί όλο το μεράκι και η δημιουργική διάθεση που φαίνεται να μην εξαντλείται μόνο μέσα από τους φωτογραφικούς φακούς των μελών της ομάδας.
Έτσι λοιπόν από χθες Σάββατο 24 του Νοέμβρη (και στο εξής κάθε Σάββατο) 5.00 με 8.00 το απόγευμα στον ίδιο χώρο λειτουργεί και εργαστήρι ζωγραφικής, όπου ο ζωγράφος Κώστας Πλέσσας παραδίδει μαθήματα σχεδίου σε ενήλικες. Η προσέλευση κατα τη πρώτη μέρα λειτουργίας ήταν εντυπωσιακή και δείχνει ότι υπάρχει ένα κοινό στο νησί μας, που εκτός από το να καταπίνει αμάσητο τον "άρτον και τα θεάματα" που του σερβίρονται, ενδιαφέρεται και για την καλλιτεχνική δημιουργία, κάτι που δεν εννοούν ή δεν θέλουν να κατανοήσουν οι περί των πολιτιστικών υπεύθυνοι του Δήμου και της Νομαρχίας...απασχολημένοι όπως είναι οι άνθρωποι με πιο ...σοβαρά θέματα... Σιγά μην αφήσουν το γάμο να πάνε για πουρνάρια....

Οι φωτό από την πρώτη μέρα λειτουργίας του εργαστηρίου. Λόγω του μεγάλου ενδιαφέροντος θα δημιουργηθεί και δεύτερο τμήμα που θα λειτουργεί κάθε Τετάρτη 4.30 με 7.30 . Όσοι πιστοί προσέλθετε λοιπόν ! Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνήσετε με τον ζωγράφο Κώστα Πλέσσα στο τηλ.6932407607

Tuesday, November 6, 2007

Σελιδοδείκτης-Φωτό(πρό)γραμμα

Με χαρά μαθαίνουμε ότι η δραστήρια "Ομάδα Αναζήτησης & Δημιουργίας Φωτογραφικής Μνήμης" γνωστή στο Ζακυνθινό κοινό και ως Φωτόγραμμα, αρχίζει να τη "ψάχνει" και με τη ζωγραφική...Έτσι από τα μέσα Νοεμβρίου, στο χώρο του Μουσείου Ξενόπουλου θα λειτουργήσει και εργαστήρι ζωγραφικής. Στα μυστικά αυτής της τέχνης θα αναλάβει να μυήσει τους μαθητές που θα ανταποκριθούν στο κάλεσμα, ο νέος ταλαντούχος καλλιτέχνης Κώστας Πλέσσας. Δεν μένει παρά να ευχηθούμε καλή επιτυχία και να συγχαρούμε αυτούς που είχαν την ιδέα μεταξύ των οποίων μάθαμε ότι είναι και τα παιδιά του περιοδικού ΡΑΠΟΡΤΟ.

Υ.Γ. Κάντε κλικ στη φωτογραφία για μεγένθυση της εικόνας

Thursday, September 27, 2007

Θέατρο γίναμε...


"Ο Καραγκιόζης Δήμαρχος "


Λίγα λόγια για το έργο που που θα δούμε το Σάββατο το βράδυ στις 7 στην πλατεία Αγίου Μάρκου σε διαδκευή του Διονύση Γιατρά:


Α) Ο Πασάς με τον Αγά του θέλουν να βγάλουν ένα δήμαρχο του χεριού τους.
Β) Ο Αγάς βρίσκει το Χατζηαβάτη και του λέει να βρει κάποιον για Δήμαρχο.
Γ) Ο Καραγκιόζης πείθει τον Χατζηαβάτη ότι αυτός είναι ικανός για Δήμαρχος.
Δ) Στις εκλογές ο Καραγκιόζης κερδίζει τον Νιόνιο και γίνεται Δήμαρχος.
Ε) Ο Καραγκιόζης και μερικοί παρατρεχάμενοι του βρίσκουν τρόπους για κάποιες κομπίνες.
ΣΤ) Μια ωραία γυναίκα πείθει τον Καραγκιόζη να πάρει δάνειο.
Η) Η γυναίκα δίνει το μερίδιο που πρέπει από το δάνειο.
Θ) Ο Νιόνιος καταλαβαίνει την κομπίνα τη λέει στον Αγά και ο τελευταίος διατάζει το Βεληγκέκα να δώσει ξύλο στο Νιόνιο.
Ια) Ο Νιόνιος επιμένει, λέει την κομπίνα στον Πασά και αυτός αντιδράει όπως ο Αγάς.
Ιβ) Ο Καραγκιόζης με το Σολωμό ανησυχούν με τις αποκαλύψεις του Νιόνιου και αποφασίζουν να κάψουν το Δήμο.


Η συνέχεια επί της σκηνής...


Σας περιμένουμε


Συντονιστική Επιτροπή Πολιτών ( για την εξυγείανση του Δήμου)


Wednesday, August 15, 2007

Πανελλήνιο ποιητικό διαγωνισμό προκηρύσσει το ζακυνθινό περιοδικό ΡΑΠΟΡΤΟ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΠΟΙΗΤΙΚΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ


Το ζακυνθινό μηνιαίο περιοδικό ΡΑΠΟΡΤΟ, τιμώντας τα 150 χρόνια από τον θάνατο του Διονυσίου Σολωμού 1857-2007, προκηρύσσει πανελλήνιο ποιητικό διαγωνισμό για πρωτοεμφανιζόμενο ποιητή (να μη έχει κυκλοφορήσει ποιητική του συλλογή). Οι ενδιαφερόμενοι να συμμετάσχουν θα πρέπει να ταχυδρομήσουν τα ποιήματά και ένα σύντομο βιογραφικό μέχρι τις 31 Μαρτίου 2008 σε κάποια από τις εξής διευθύνσεις:

Προς περιοδικό «ΡΑΠΟΡΤΟ» για τον ποιητικό διαγωνισμό,
Νικολάου Κολυβά 75, 29100 Ζάκυνθος.
ή
ηλεκτρονικά στη διεύθυνση:
periodiko@raporto.gr
ή
με φαξ στο τηλ:
26950-29295

τηλ. επικοινωνίας: 6979771519

Η συντακτική επιτροπή του περιοδικού, μετά το πέρας της καταληκτικής ημερομηνίας θα ανοίξει τους φακέλους και θα αντιστοιχίσει σε κάθε διαγωνιζόμενο έναν αριθμό ώστε να εξασφαλιστεί το αδιάβλητο του διαγωνισμού. Στη συνέχεια θα μπουν τα ποιήματα του κάθε διαγωνιζόμενου σε νέο φάκελο ο οποίος θα φέρει εξωτερικά τον αριθμό που του αντιστοιχεί και θα σταλούν στη κριτική επιτροπή, ο δε κατάλογος των ονομάτων με τους αντίστοιχους αριθμούς θα παραδοθεί στον δικηγόρο Σταύρο Κοντονή.
Η ψηφοφορία θα είναι μυστική. Το κάθε μέλος της επιτροπής θα αξιολογήσει με σειρά προτίμησης και θα βαθμολογήσει με άριστα το 10. Το τελικό άθροισμα των βαθμών που θα δώσουν τα μέλη της επιτροπής θα κρίνει και το αποτέλεσμα. Θα βραβευθούν δηλαδή τα ποιήματα που θα συγκεντρώσουν αθροιστικά τον υψηλότερο βαθμό.
Η ψηφοφορία θα γίνει με κλειστό φάκελο ή με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο που θα απευθύνεται στο ζακυνθινό δικηγόρο κύριο Σταύρο Κοντονή ο οποίος θα αθροίσει τους βαθμούς και θα δώσει το τελικό αποτέλεσμα.
Τα ψηφοδέλτια θα βρίσκονται στα χέρια του δικηγόρου προς διευκρίνιση οποιουδήποτε ερωτήματος ή ένστασης. Τα αποτελέσματα θα ανακοινωθούν στις 1 Ιουνίου 2008.
Η κριτική επιτροπή θα είναι πενταμελής και θα αποτελείται από τα ακόλουθα μέλη:

· Δημήτρης Δασκαλόπουλος, ποιητής, βιβλιογράφος
· Αλέξης Ζήρας, κριτικός λογοτεχνίας
· Ηλίας Κεφάλας, ποιητής, κριτικός λογοτεχνίας
· Διονύσης Μουσμούτης, συγγραφέας
· Θεοδόσης Πυλαρινός, αναπληρωτής καθηγητής νεοελληνικής λογοτεχνίας στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο.

Ο ποιητής που θα αποσπάσει το πρώτο βραβείο στο διαγωνισμό, θα έχει την ευκαιρία να δει τα ποιήματά του δημοσιευμένα σε ποιητική συλλογή που θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις ΡΑΠΟΡΤΟ το αργότερο μέχρι το τέλος του 2008.

Η συντακτική επιτροπή

Sunday, July 8, 2007

"Ο Διονύσιος Σολωμός από την κλειδωνότρουπα"


ΠΟΙΗΤΙΚΟΣ ΙΟΥΛΙΟΣ 2007


Το Μουσείο Σολωμού και Επιφανών Ζακυνθίων,
συνεχίζοντας τις προγραμματισμένες για τη φετινή χρονιά εκδηλώσεις
του Έτους Σολωμού-Φώσκολου,
οργανώνει κάθε Τετάρτη του Ιουλίου
στον Λόφο του Στράνη στις 20.30΄ το βράδυ,
ποιητικές βραδιές.


Τετάρτη 11 Ιουλίου 2007


Ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Παναγιώτης Καποδίστριας
θα μιλήσει με θέμα:
"Ο Διονύσιος Σολωμός από την 'κλειδωνότρουπα΄,
ελλείψει των κατάλληλων κλειδιών".
Η ηθοποιός Τζένη Ρουσέα
θα διαβάσει αποσπάσματα από τις Τελευταίες Επιστολές του Τζιάκοπο Όρτις
του Ούγου Φώσκολου.
Για περισσότερα επισκεφτείτε το blog : http://pakapodistrias.blogspot.com/

Saturday, July 7, 2007

Ξεφυλλίζοντας...

Περιοδικό ΤΕΤΡΑΜΗΝΑ τεύχος 76-81, σ. 5947-5956
Άμφισσα, Άνοιξη 2007

ΔΕΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ
Εισαγωγή- μετάφραση- Σχόλια:
ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ*

Η Δέσποινα Καποδίστρια συνεχίζει να μας εκπλήσσει ευχάριστα όχι μόνο με την ασυνήθιστη για την ηλικία της ωριμότητα αλλά και για την ευρύτατη γκάμα ενδιαφερόντων και ενασχολήσεών της ,που καλύπτουν όλο το φάσμα των σύγχρονων μέσων επικοινωνίας.
Αυτή τη φορά όμως πραγματικά εξεπλάγην, όταν κάτω από το όνομα του αγαπημένου μου ποιητή, του οποίου η ποίηση όπως και η ίδια σημειώνει : «διαμορφώνεται από την μποέμικη , άθεη, αντικληρικαλιστική και αναρχική στάση του για τη ζωή….) είδα το όνομα της κόρης του π. Παναγιώτη Καποδίστρια.
Φαίνεται ότι τα… γονίδια που υπερίσχυσαν στην περίπτωση αυτή δεν ήταν αυτά του πρωτοπρεσβύτερου αλλά εκείνα του ταλαντούχου ποιητή και δοκιμιογράφου.
Πριν μάλιστα συνέλθω καλά- καλά, την έκπληξή μου διαδέχθηκε ο θαυμασμός για την άψογη μετάφραση, που καταφέρνει να διατηρήσει όλη τη δύναμη και τη δροσιά του πρωτοτύπου, κάτι που ειδικά στην περίπτωση της ποίησης δεν είναι και τόσο εύκολο.
Για του λόγου το αληθές αντιγράφω:



Οικογενειακό

Η μητέρα πλέκει
Ο γιός πολεμά
Το βρίσκει πολύ φυσικό η μητέρα
Και ο πατέρας τι κάνει ο πατέρας;
Κάνει επιχειρήσεις
Η γυναίκα του πλέκει
Ο γιός του πολεμά
Αυτός επιχειρήσεις
Το βρίσκει πολύ φυσικό ο πατέρας
Και ο γιός και ο γιός
Τι βρίσκει ο γιός;
Δε βρίσκει τίποτα απολύτως τίποτα ο γιός
Ο γιός η μητέρα του πλέκει ο πατέρας του επιχειρήσεις αυτός πόλεμο
Όταν θα έχει τελειώσει ο πόλεμος
Θα κάνει επιχειρήσεις με τον πατέρα του
Ο πόλεμος συνεχίζεται η μητέρα συνεχίζει πλέκει
Ο πατέρας συνεχίζει κάνει επιχειρήσεις
Ο γιός σκοτώθηκε δε συνεχίζει πια
Ο πατέρας και η μητέρα πηγαίνουν στο νεκροταφείο
Το βρίσκουν πολύ φυσικό ο πατέρας και η μητέρα
Η ζωή συνεχίζεται η ζωή με το πλεκτό τον πόλεμο τις επιχειρήσεις
Οι επιχειρήσεις οι επιχειρήσεις και οι επιχειρήσεις
Η ζωή με το νεκροταφείο.


Περισσότερα για τη Δέσποινα Καποδίστρια στο «Capo d’ Istria» την «Πύλη επί-Σκεψης και επι –Κοινωνίας» της στη διεύθυνση: http://kapodistria.blogspot.com/


* Κυκλοφόρησε πρόσφατα και σε ανάτυπο

Sunday, June 24, 2007

Διαβάσαμε

Περιοδικό ΔΙΑΒΑΖΩ τεύχος 475/ Ιούνιος 07

Μια σύγχρονη «ανάγνωση» της ποιητικής και ανθρώπινης προσωπικότητας του Διονυσίου Σολωμού επιχειρεί ο Διονύσης Μουσμούτης που επιμελείται του σχετικού αφιερώματος με τίτλο «Μια πλάγια ματιά στον Διονύσιο Σολωμό» στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού «Διαβάζω».
Εκτός από τον ίδιο γράφουν επίσης οι: Θανάσης Καραβάτος-καθηγητής ψυχιατρικής του ΑΠΘ, Μανόλης Πρατικάκης-ποιητής και ψυχίατρος Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών, Νάσος Μαρτίνος-ψυχίατρος συγγραφέας, Περικλής Παγκράτης-δικηγόρος και συγγραφέας, διευθυντής του περιοδικού «Πόρφυρας», Φώτης Μωρογιάννης-Ψυχίατρος, διδάκτωρ της ιατρικής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, Γιάννης Παπαδάτος Ψυχίατρος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και φυσικά ο Διονύσης Σέρρας φιλόλογος λογοτέχνης και εκδότης του περιοδικού Επτανησιακά Φύλλα.
Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι ο Διονύσης Μουσμούτης καταφέρνει και εδώ, όπως πάντα, να μας προσφέρει , μαζί με τους προσεκτικά επιλεγμένους συνεργάτες του, άκρως ενδιαφέρουσες και πρωτότυπες προσεγγίσεις με ένα αφοπλιστικά απλό και σεμνό τρόπο χωρίς να διεκδικεί όπως φαίνεται και στον πρόλογο του τα ανάλογα εύσημα που δικαιωματικά του αναλογούν.
Πολύ «φευγάτα» κείμενα που προσφέρονται ακόμη και για ανάγνωση στην παραλία αντίθετα με ότι θα μπορούσε κανείς να φανταστεί κρίνοντας από την θεματολογία αλλά και από την ιδιότητα των αρθογράφων( «κουλτουριάρηδες» ψυχίατροι στην πλειοψηφία τους). Άλλωστε μην ξεχνάμε ότι αυτό το καλοκαίρι όπως και όλη η χρονιά ανήκει στον Ποιητή…

Ανεμομαζώματα κι Ανεμοσκορπίσματα...

Η μετριότητα φαίνεται τελικά ότι έχει πάρει τη μορφή εξουσίας στο νησί μας . Εξορίστηκε και η «Ανέμη» από τον λόφο του Στράνη, που κάθε χρόνο τέτοια εποχή προσέφερε σε μας και τα παιδιά μας ένα τριήμερο πολιτισμού κάτι που όμως αποδείχτηκε ότι δεν άρεσε στις αρχές του τόπου. Και είναι λογικό. Ποιοι είναι αυτοί σου λέει που ταράζουν τα (λιμνάζοντα) νερά; Γιατί χαλάνε την πιάτσα; Πως τολμάνε να χαλάνε τον «ύπνο» του ποιητή αλλά και τον δικό μας; Κι αμολίσανε τα σκυλιά….
Ευτυχώς που η Μαρία, ο Ηλίας και τα παιδιά δεν χαμπαριάζουν. Συνεχίζουν
απτόητοι, έστω και μέσα στα περιορισμένα όρια του θερινού σινεμά, να μας υπενθυμίζουν ότι «παντού είναι ωραία το καλοκαίρι», ειδικά όταν υπάρχει φαντασία και αγάπη για τη ζωή και την δημιουργία….


















Friday, June 15, 2007

Εκκλησιάζουσες


"Μαθήματα θεάτρου "από το 4ο Δημοτικό Σχολείο Ζακύνθου

Όσοι βρεθήκαμε το Σάββατο 9 Ιουνίου στο αμφιθέατρο του Μουσικού γυμνασίου, είχαμε την τύχη να παρακολουθήσουμε μια εξαιρετική παράσταση από τα παιδιά του 4ου Δημοτικού Σχολείου. Αντιληφθήκαμε όλοι μας την μεγάλη αξία της συγκεκριμένης θεατρικής δουλειάς αλλά και την ανάγκη ύπαρξης ενός τέτοιου παιδικού θεάτρου που σέβεται και εμπιστεύεται την προσωπικότητα και την αντίληψη των παιδιών που είναι αντιστρόφως ανάλογη της ηλικίας των μικρών μας «ηρώων».
Το ζητούμενο λοιπόν είναι να έχουμε παιδικές παραστάσεις που να παίζονται από παιδιά και να απευθύνονται σε παιδιά αλλά και σε μεγάλους (κυρίως σ’ αυτούς θα έλεγα).
Για να λάβει κανείς τα μηνύματα των παιδιών, ίσως και να μην υπάρχει καταλληλότερος και σαφέστερος τρόπος από την θεατρική έκφραση, διότι παίζοντας όπως συμβαίνει και με τα παιχνίδια τους, εκφράζονται ελεύθερα και ειλικρινά.

Κάτι ακόμα που παρατηρήσαμε στα παιδιά κατά τη διάρκεια της παράστασης ήταν η σοβαρότητα με την οποία απέδωσαν τους ρόλους αισθανόμενα ότι μετέχουν σε κάτι ιδιαίτερα σημαντικό αλλά και συγχρόνως διασκεδαστικό έτσι ώστε η ικανοποίηση να είναι ζωγραφισμένη στα προσωπάκια τους.

Μοιραία κάποιοι από μας, ειδικά όσοι έχουμε παιδιά, δεν αποφύγαμε την αναδρομή μας σε ανάλογες παιδικές παραστάσεις που έχουμε παρακολουθήσει στο παρελθόν από ερασιτεχνικούς αλλά και επαγγελματικούς θιάσους . Σε πόσες απ’ αυτές αλήθεια δεν αισθανθήκαμε ότι απευθύνονταν σε θεατές «στρουμφάκια» με υποτιμημένη νοημοσύνη ή το αντίθετο σε παιδιά θαύματα ή μικρομέγαλα με υπερτιμημένη «νοημοσύνη» για να διασκεδάσει και ο συνοδός του παιδιού με εξυπναδίστικες ατάκες.


Το έργο «εκκλησιάζουσες» του Αριστοφάνη, όπως μας παρουσιάστηκε από τα παιδιά του 4ου Δημοτικού Σχολείου ήταν μια πραγματική έκπληξη και μια ευτυχισμένη θεατρική στιγμή για μας που την παρακολουθήσαμε και μας δόθηκε έτσι η ευκαιρία να κατανοήσουμε πόσο αβίαστα και αυθόρμητα μπορούν να εκφραστούν τα παιδιά όταν εμπιστευτεί κανείς τις ικανότητές τους. Πόσο απλά και ανεπιτήδευτα μπορούν να «μπουν» σε ένα ρόλο και να μας πείσουν με τον τρόπο που το κάνουν, και πόσο εύκολα μπορούν να μας κερδίσουν με τη γοητεία και την πολλαπλότητα των εκφραστικών τους μέσων.
Παρά τον λιγοστό χρόνο της προετοιμασίας της συγκεκριμένης θεατρικής δουλειάς και παρά τις μικρές ατέλειες που διέκρινε κανείς στη σκηνή, το ενδιαφέρον μας και η προσοχή μας παρέμειναν αμείωτα σε όλη τη διάρκεια της παράστασης, ενώ ο ρυθμός του έργου, η μουσική, ο χορός και η κίνηση των παιδιών ήταν μια πραγματική απόλαυση που κανείς δε ήθελε να τελειώσει.
Ένα μεγάλο μπράβο στα παιδιά που έδειξαν ότι απόλαυσαν κι αυτά τη δουλειά τους και ένα μεγαλύτερο μπράβο στους δασκάλους τους Φραγκογιάννη Φίλιππο που ήταν ο συντονιστής , Αθανασούλια Ηλία και Πέττα Σπύρο που ήταν στη διδασκαλία , στην επιλογή των κουστουμιών και των σκηνικών, την Ραμάκη Κυριακή που μαζί με τον Ηλία Αθανασούλια έκαναν τις χορογραφίες και την Φουράκη Σοφία για την επιλογή της μουσικής .Ένα μπράβο δικαιούται τέλος και ο Χρήστος Γιαννόπουλος δημιουργός των καταπληκτικών τραγουδιών του που ακούστηκαν στη παράσταση. Όλοι τους αξίζουν συγχαρητήρια γιατί έδωσαν ένα σπουδαίο μάθημα-δείγμα παιδικού θεάτρου.
Εδώ θα ήθελα να κλείσω με μια δυνατή επιθυμία και προσωπική ευχή μαζί:
Ας χαρίσουμε στα παιδιά το θέατρο για να μας χαρίσουν κι αυτά τον κόσμο τους που τόσο πολύ τον έχουμε ανάγκη.

Άννα Ζαγκότση
αρχιτέκτων

Το κείμενο αυτό γράφτηκε για το περιοδικό ΡΑΠΟΡΤΟ

Sunday, June 10, 2007

"Καταραμένοι Βασιλείς"

ΜΙΑ ΘΕΑΜΑΤΙΚΗ ΥΠΕΡΠΑΡΑΓΩΓΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ
"ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΥΣ ΒΑΣΙΛΕΙΣ"
ΟΛΟ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΣΤΗΝ ΕΤ1
ΚΑΘΕ ΔΕΥΤΕΡΑ ΑΠΟ 11 ΙΟΥΝΙΟΥ 2007, στις 10.00 το βράδυ

Στην ΕΤ1 ξεκινά η ευρωπαική συμπαραγωγή κόστους 25 εκατομμυρίων ευρώ βασισμένη στο βιβλίο του γάλλου Ακαδημαικού
MAURICE DRUON
που κυκλοφορεί στην Ελλάδα από τις
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ-ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΒΙΤΣΟΣ


πρωταγωνιστούν
Ζεράρ Ντεπαρντιέ, Ζαν Μορώ, Φιλίπ Ντορεντόν.
Σκηνοθεσία Ζοζέ Νταγιάν

Τα ευφάνταστα και εντυπωσιακά ντεκόρ του κομίστα Φιλίπ Ντιγιέ δημιουργούν ένα περιβάλλον ιστορικό και μαζί φουτουριστικό.

Το σήριαλ που θα προβάλλεται όλο το καλοκαίρι προσεγγίζει το σκοτεινό και βίαιο Μεσαίωνα με εξαιρετικές ερμηνείες μέσα από μια σύγχρονη ματιά.

Saturday, May 26, 2007

Συνέντευξη με τους trioism


Την Κυριακή 29 Απριλίου όσοι βρεθήκαμε στο πνευματικό κέντρο στη Ζάκυνθο, στη συναυλία των trioism (και δεν ήμασταν λίγοι), είτε ήμασταν εξοικειωμένοι με το μουσικό ιδίωμα της τζαζ είτε όχι , είχαμε την ευκαιρία να απολαύσουμε τρεις νέους αλλά ολοκληρωμένους μουσικούς που κατάφεραν με το λυρισμό, τη μελωδικότητα αλλά και την ευρηματικότητα των μουσικών τους αυτοσχεδιασμών κυριολεκτικά να μας καθηλώσουν. Ακούσαμε original συνθέσεις του group, κομμάτια από το κλασσικό ρεπερτόριο της τζαζ όπως και διασκευές γνωστών συνθέσεων του Μάνου Χατζιδάκη, της Λένας Πλάτωνος και του Alexander Scriabin .
Την ψυχή των trioism αποτελούν δύο νέοι Ζακυνθινοί μουσικοί που τους έχει κερδίσει η τζαζ: Ο Σπύρος Μάνεσης στο πιάνο και ο Πέτρος Κλαμπάνης στο μπάσο. Στα ντραμς (που οι μουσικοί εναλλάσσονται) αυτή τη φορά ήταν ο Πορτογάλος Rui Ramos Pereira .
Μετά τη συναυλία, που κανένας δεν ήθελε να τελειώσει, πήγα και ζήτησα να τους πάρω συνέντευξη για το περιοδικό "Ραπόρτο". Δεν το γνώριζαν το περιοδικό: «έχουμε χάσει επεισόδια» μου είπαν με έκπληξη όταν τους έδειξα ένα τεύχος, αλλά δέχθηκαν με χαρά. Την άλλη μέρα βρεθήκαμε στον Κόκκινο Βράχο και να τι μου είπαν :


Μάνεσης: «Αυτό που με τράβηξε στη τζαζ είναι ο αυτοσχεδιασμός. Το ότι δεν έπρεπε να παίζω ένα συγκεκριμένο κείμενο που με άγχωνε.
Το 96 ήρθα για πρώτη φορά σε επαφή με τη Τζαζ. Τα αρχικά μου ακούσματά ήταν μπλουζ και ροκ και ότι πιο μπλούζυ μπορούσε να μου δώσει η τζαζ. Άκουγα κυρίως πιανίστες της δεκαετίας του 30 και 40. Ήμουν στην Αθήνα όταν τέλειωσα το σχολείο (ήθελα να σπουδάσω πιάνο αλλά όχι κλασσικό) γνώρισα το Γιώργο τον Κοντραφούρη* και πριν καλά -καλά καταλάβω τι είναι η τζαζ ξεκίνησα να κάνω μαθήματα μαζί του όπου ξαφνικά αποκαλύφθηκε ένας κόσμος μπροστά μου με μεγάλο ενδιαφέρον. Σπουδάζω βέβαια και μουσικολογία αλλά δεν την έχω τελειώσει ακόμα . Βλέπεις όταν μπορείς να είσαι το ίδιο το φαινόμενο γιατί να είσαι αυτός που το μελετάει »
γέλια….

Σ΄ αυτό το σημείο έρχεται και κάθεται χαμογελαστός στο τραπέζι μας ό τρίτος της παρέας ο ντράμερ Rui Ramos Pereira μαζί με την κοπελιά του την Άννα.

Κλαμπάνης : « Όχι με το Σπύρο δεν γνωριστήκαμε στη Ζάκυνθο. Περάσαμε και οι δύο από το Ωδείο του Λάγιου μόνο που όταν πήγα εγώ το 89 ο Σπύρος τελείωνε.
Γνωριστήκαμε στην Αθήνα στο Ατενέουμ. Παίζαμε στο ίδιο συγκρότημα, ένα κουιντέτο είχαμε τότε, και έκτοτε αποφασίσαμε να παίζουμε μαζί σε πιο σταθερή βάση.
Εγώ την γνωριμία μου με τη τζαζ τη χρωστάω στην Έρση τη Δρούκαλη που ήταν καθηγήτριά μου στο πιάνο. Όταν είδε ότι δεν με τραβούσε πολύ το κλασικό πιάνο άρχισε να μου φέρνει ηχογραφήσεις πιο τζαζ όπως Τσικ Κορία, Κηθ Τζαρετ και άρχισα να καταλαβαίνω ότι με αφορά περισσότερο αυτό το μουσικό ιδίωμα. Αργότερα όταν ήμουνα στην 1η Λυκείου άκουσα τον Γιώτη τον Κιουρτσόγλου να παίζει μπάσο όταν είχε έρθει εδώ με τον Αλκίνοο Ιωαννίδη, ενθουσιάστηκα κι άρχισα να παίζω ηλεκτρικό μπάσο. Ε και μετά πήγα στην Αθήνα συνέχισα τα μαθήματα με τον Κιουρτσόγλου γνώρισα τον Σπύρο με τον οποίο πηγαίναμε στο ίδιο ωδείο ….»

Μάνεσης: «Οι βασικές μας επιρροές είναι τα τρίο ξεκινώντας από τον Μπιλ Έβανς του οποίου η βασική καινοτομία είναι ότι έφερε όλα τα όργανα στο ίδιο επίπεδο. Δεν είναι δηλαδή πια το πιάνο ο βασιλιάς με τα άλλα όργανα να ακολουθούν, αλλά αναπτύσσεται ένας διάλογος μεταξύ των οργάνων σε ισότιμη βάση. Με αφετηρία αυτό το τρίο ακολούθησε αυτό του Κηθ Τζάρετ, που είναι μια πιο ευρωπαϊκή προσέγγιση, μια άλλη ματιά, και βέβαια του Μπραντ Μελντράου από τα πιο επιτυχημένα τρίο και εμπορικά της σύγχρονης τζαζ σκηνής. Ο σούπερ σταρ ας πούμε του είδους.»

Κλαμπάνης: «Οι προσωπικές μου επιρροές σαν μπασίστας ξεκινάνε από τον Πολ Τσαίημπερς που έπαιζε με τον Μάιλς Ντέηβις, ο Ρον Κάρτερ επίσης μεγάλη επιρροή, ο Σκοτ ΛαΦάρο ο οποίος ήταν ίσως και η αιτία που το τρίο του Μπιλ Έβανς εξελίχθηκε με αυτό τον τρόπο, ίσως ήταν δηλαδή και η αφορμή της ισοτιμίας των οργάνων που λέγαμε πριν μια και δεν θα μπορούσε να είναι ένας απλός συνοδός του πιάνου. Επίσης ο Γκάρυ Πίκοκ από το τρίο του Κηθ Τζάρετ.»

Μάνεσης : «Τι κοινό μπορεί να έχει η Ζακυνθινή μουσική παράδοση με την Τζαζ; Μουσικολογικά μιλώντας; Μεγάλη. Μην ξεχνάμε ότι η Ζακυνθινή μουσική είναι κατά 99,9% δυτική μουσική. Και η τζαζ λειτουργεί με βάση το υλικό της δυτικής μουσικής δηλαδή είναι τονική μουσική. Βέβαια στη περίπτωσή μας αυτό λειτουργεί μάλλον υποσυνείδητα .»

Κλαμπάνης: «Η επτανησιακή μουσική παράδοση είναι βασισμένη πολύ στη μελωδία ίσως γι’ αυτό να έχουμε επιλέξει και αυτό το είδος της μουσικής.»

Μάνεσης: «Μας έχει επηρεάσει πολύ η μουσική κουλτούρα του τόπου μας. Τα χρόνια που πέρασα εδώ με τις μαντολινάτες και με τις χορωδίες και μ’ όλα αυτά με έκαναν να αισθάνομαι πολύ πιο κοντά στην Ευρωπαϊκή μουσική παρά στο μπουζούκι.»

Όταν τους επισήμανα ότι οι Ζακυνθινοί τα έχουν γενικά με το όργανο αυτό

Κλαμπάνης: «Εγώ δεν έχω κανένα πρόβλημα με το μπουζούκι» γέλια στο τραπέζι…

Μάνεσης: «Στο γιατί ο Χατζιδάκης η απάντηση είναι ότι μας συγκινούνε τα ωραία τραγούδια. Μας συγκινούνε οι ωραίες μουσικές. Μας συγκινούνε έτσι κι αλλιώς σαν ακροατές και σαν μουσικούς μας δίνουν έναυσμα για δουλειά. Υπάρχουν δηλαδή τραγούδια που είναι πολύ ωραία να τα ακούς αλλά θα ήταν πολύ δύσκολο και δεν θα είχε ενδιαφέρον να διασκευαστούν και υπάρχουν και κάποια όπως αυτά που παίξαμε χθες που όποτε τα’ ακούς λες α! αυτό ίσως θα μπορούσε να ακουστεί έτσι. Αυτό δεν συμβαίνει φυσικά με όλα τα τραγούδια.»

Κλαμπάνης: «Τώρα είμαστε σ’ αυτή τη διαδικασία να βρούμε μουσική η οποία σχετίζεται με την κουλτούρα μας και τα ακούσματά μας.
Για τη μουσική σκηνή τζαζ της Ολλανδίας που ρωτάς δεν μπορούμε να πούμε ότι είναι τόσο ανεπτυγμένη παρόλο που έχει ένα από τα πιο πλήρη εκπαιδευτικά συστήματα αν σκεφτείς ότι κάθε μεγάλη πόλη της Ολλανδίας έχει τουλάχιστον ένα σημαντικό κονσερβατόριο. Έρχονται από όλα τα μέρη του κόσμου. Στο Άμστερνταμ υπάρχουν περίπου 42 εθνικότητες. Παρόλα αυτά οι Ολλανδοί στη μουσική τους ψάχνονται.»

Μάνεσης: «Κάνουνε πολλές μίξεις. Ίσως επειδή δεν γίνονται πολλά καινούργια πράγματα κάνουν περίεργες συνεργασίες και συνδυασμούς οργάνων πρωτόγνωρους. Πειραματίζονται δηλαδή.»

Κλαμπάνης: «Εκεί έχουμε εμφανιστεί σαν τρίο απλώς δεν έχει βρεθεί ο χρόνος ακόμη μια και ο Σπύρος μέχρι πριν 2 μήνες ήταν στο στρατό στην Ελλάδα.
Με το Σπύρο παίζουμε μαζί σχεδόν 5 χρόνια.
Ναι ντράμερς αλλάζουμε συχνά.»


Μάνεσης: «Πως πείσαμε τον Rui να έρθει στο νησί; Του τάξαμε 20,000 Ευρώ.» Γέλια….

Μάνεσης- Κλαμπάνης( εναλλάξ) : «Αν πιστεύουμε ότι μπορούμε να ζήσουμε από τη τζαζ; Ακόμη το πιστεύουμε! Το ψάχνουμε βέβαια δεν είμαστε σίγουροι αλλά είναι κρίμα να ξεκινάς απογοητευμένος εκ των προτέρων ότι δεν πρόκειται να γίνει τίποτε και να πεις ωραία ας πάω στην ασφάλεια του δημοσίου. ..Θα το παλέψουμε! Και μέρες σαν τη χθεσινή μας γεμίζουνε αισιοδοξία. ..Ακριβώς. Στην Ελλάδα ή έξω δεν έχει σημασία και το ένα δεν αναιρεί το άλλο έτσι όπως έχουν γίνει τα πράγματα. Μπορεί να είσαι έξω και να παίζεις εδώ και το αντίθετο.»

Μάνεσης: «Πάντως εγώ με μεγάλη χαρά είδα χθες στο πνευματικό κέντρο ότι υπάρχει πολύς κόσμος που διψάει να ακούσει κάτι διαφορετικό. Και αυτό είναι Ελπίδα.»

Κλαμπάνης: «Για τη Ζάκυνθο και γω και ο Σπύρος νιώθουμε μεγάλη νοσταλγία. Αλλά υπάρχουν και μηνύματα πολύ δυσοίωνα. Ο τουρισμός έχει επηρεάσει με ένα περίεργο τρόπο τη Ζάκυνθο. Και στο φυσικό περιβάλλον και στους ανθρώπους.»

Μάνεσης: «Στα μουσικά πράγματα του τόπου νομίζω η παρουσία του Λάγιου ήταν καταλυτική. Υπήρχε μια δυναμική όλη τη δεκαετία του 80 με όλη αυτή τη «μαγική» διάσωση του παραδοσιακού τραγουδιού όχι μόνο της πόλης αλλά και της υπαίθρου και με το θάνατο του Λάγιου το πράγμα αυτό δυστυχώς σε επίπεδο έρευνας και καταγραφής έμεινε εκεί που ήταν.
Πάντως για να γυρίσουμε στην χθεσινή μας συναυλία πρέπει να πω ότι ενώ παίξαμε και θα παίξουμε και σε άλλα μέρη αυτή τη συναυλία την περιμέναμε με περισσότερη ανυπομονησία. Είναι πραγματικά συγκινητικό να γυρίζεις στο τόπο σου μετά από τόσα χρόνια απουσίας και να παίζεις όπως εγώ στον ίδιο χώρο που είχα να παίξω από τις επιδείξεις του Κάλβειου Ωδείου το 1988. Καλά βρήκα συμμαθητές μου από το δημοτικό που είχα να τους δω από τότε. Είναι τρομερό να γυρίζεις πίσω και να παίζεις στον τόπο σου.»

Κλαμπάνης: «Λέμε να το καθιερώσουμε να ερχόμαστε εδώ να παίζουμε πιο συχνά. Τουλάχιστον μια φορά το χρόνο. Σκεφτόμαστε μάλιστα επειδή ξέρουμε πια πολύ κόσμο στην Ολλανδία να οργανώσουμε κάτι πιο μαζικό. Να καλέσουμε κι άλλα συγκροτήματα και να οργανώσουμε ίσως και κάτι σαν τζαζ φέστιβαλ. Γιατί όχι, ίσως σε συνεργασία με το Μουσικό Γυμνάσιο ή τα Ωδεία. Μπορούμε να προτείνουμε πολλά πράγματα και στο Δήμο στη ΔΕΠΑΖ. Πέρα δηλαδή από μια απλή συναυλία. Βλέπεις έχουμε εργαστεί και οι 2 σαν εκπαιδευτικοί σ’ αυτό το πεδίο και θα μπορούσαμε να βοηθήσουμε., γιατί να μην γίνει η Ζάκυνθος ένα διεθνές κέντρο μουσικής.»

Rui Ramos Pereira (ο ντράμερ γενικότερα για την ζακυνθινή του εμπειρία)

I really didn’t have so much time to visit the island as I would like to but I had a great time in these four days. We had a really nice concert in the theater, which surprised me by the quality of the acoustics, and I think the music touched the people that were there (I had never experienced before anything like the end of that concert …).

Besides the music I really enjoyed the weather (to a person that comes from Holland it seemed like paradise…), the beach, and the colour of the sea..

The food was also really nice (I liked the local cheese, the tzatziki and the bougatsa), and I really like tavern “Arekia” where I was after the concert with traditional music and songs.

Everyone was friendly to me and so trough this letter I send my thanks to the zakyntians…

Tuesday, May 1, 2007

trioism live στη Ζάκυνθο







Πνευματικό Κέντρο 29 Απριλίου 2007 . Όσοι δεν ήρθαν έχασαν...
  • Σπύρος Μάνεσης :πιάνο
  • Πέτρος Κλαμπάνης: κόντρα μπάσσο
  • Rui Ramos Pereira: τύμπανα
Περισσότερα για το Τρίο στη διεύθυνση: www.myspace.com/trioism